Chyba jeszcze nigdy nie czułam się tak bardzo samotna. Nigdy. Boli Mnie to niesamowicie choć z drugiej strony wiem że zasłużyłam sobie na to, że sama się o to prosiłam. Ale nie sądziłam że będę tak cierpieć, cóż. Uczymy się na błędach, to życie uczy nas codzienności, my możemy tylko wprowadzać w nie małe zmiany, a dopiero później zauważać czy były słuszne czy też nie. Plany najbardziej oczekiwanego weekendu prysły, dosłownie. Czas zacząć poszukiwania, od teraz bo zwariuję jeżeli będę tkwić tu, między wami jeszcze chwilę dłużej. Piątek totalnie bez szału, sobota niezmienna. Teraz idę się położyć, posłuchać muzyki i odciąć od życia najlepiej do rana. Odechciało mi się dziś wszystkiego a moje założenie że z uśmiechem na twarzy trzeba chodzić zawsze, wyparowało. Dziękuję Wam prosto z serca, elo.


Brak komentarzy:
Prześlij komentarz