grotaa, hehe

Weekend miał być totalną klapą, było tak odwrotnie, że sama jestem w szoku że to w ogóle możliwe. W piątek obeszłyśmy chyba wszystkie puby jakie tylko można, poszukując miłej barmanki/barmana i tak wylądowałyśmy na poddaszu - metr kamikadze w minutę zniknęło, lili i jej "tak tak, mają dowody, oczywiście", chodzenie na tym mrozie, narzekanie na wszystko, pijane dziewczyny z klasy, w końcu Grota z Dzieczynami, Pawłem i Robertem + milion znajomych bawiących się tam, idealny wieczór pełen mordek które kocham najmocniej, browary, chodzenie na plac wolności i spowrotem, pełno nowo poznanych ludzi których już nie pamiętam, patatajowanie po ulicy, odprowadzanie Szyndry, rozmowy bez rozmów idąc do domu, tylko dlatego że po pijaku ciężko ogarnąć mi słowa aby opisać to co mam w głowie, ale jesteś na tyle wyrozumiały że pozostawiłeś to co zdołałam z siebie wydusić bez komentarza - "patrz, ciągle się uśmiecham", rano największy kac życia i wieczór znów w Grocie, najpierw jednak miasto i park z Pawłem, w grocie zabawa part II czyli właściwie ci sami ludzie, plus chłopakyy, uśmiech na twarzy, słit focie, pytania na które można usłyzeć bardzo różne odpowiedzi, łzy szczęścia i smutku, rozmowy, pomaganie i wywoływanie uśmiechu - czyli wszystkie emocje w jednym pomieszczeniu i najwspanialsi ludzie, których choć znałam, poznaję od nowa, kawałek po kawałeczku. Chodzenie w nocy po rybniku, siedzenie na piątce, kapazgon again, także ja ju podziękuję i niedziela na spokojnie w domu. Dziękuję misie za wszystko, na prawdę jesteście wszyscy niezastąpieni :*

+ czasem przychodzi moment w życiu kiedy słowa "to nie ma sensu" sprzed 5 miesięcy uznaję za prawidłowe, bo to na prawdę nie ma już sensu. szczęście - szczęściem i bliscy powinni się nim cieszyć razem ze mną, przynajmniej tak to rozumiem, jeżeli jest inaczej, niekoniecznie mam siłę się przejmować. bo łzy w dzisiejszym dniu są zdecydowanie nie na miejscu, ewentualnie tylko łzy szczęścia które cisną mi się do oczu od kilku godzin, buzi