nie ma już 'nas'

Kiedyś wszystko było takie proste, łatwe.. Wiem że smęcę strasznie, strasznie że wiele osób powie 'masz wszystko' a jedyne co mam to Paweł i nie chodzi o to, że mi nie wystarcza, zupełnie nie o to. Ale po prostu brakuje mi też tego, co było. Mówię 'przeszłość oddzielam grubą kreską' i inne jakieś pierdolenie, ale wiem że tak nie jest. Po prostu to wiem, no. I boli mnie przeogromnie to, że nic już nie będzie jak dawniej, za dużo spin, pierdolenia za plecami, za dużo tego by cokolwiek naprawić. Czasem po prostu nie da się nic poradzić, gdy coś się popsuje. Żaden smutek, łzy i błaganie nie pomogą. I idealne słowa 'a pamiętasz jak..?' kiedyś uważałam, że jest inaczej, inaczej o 180 stopni, dosłownie! Wszytsko było takie realne, nie było rzeczy niemożliwych a teraz? Jednak chyba są, przynajmniej jak dla Mnie i choć jesteście tak blisko, to w życiu już was nie dosięgnę i nie zatrzymam przy sobie. W życiu. I staram się cieszyć tymi małymi rzeczami, słoneczkiem za oknem, szczęściem kali czy oliwki, na prawdę :) I powolutku, powolutku mi to wychodzi, szkoda że tylko na chwilkę, a później wszystko znika.